انتخابات فرارو و مسئولیت اجتماعی فرهیختگان

انتخابات فرارو و مسئولیت اجتماعی فرهیختگان

نوشته : عباس اورنگ رئیس سابق اداره

 نظارت بر بیمه های اجتماعی کشور

 

بسیاری تصور می نمایند تغییر در رخدادها و فعالیتهای اجتماعی نه تنها دشوار بلکه محال است. این تصور تلخ گاهی چنان افکار عمومی را تحت شعاع قرار داده که متاسفانه برخی مواقع فرهیختگان جامعه بدون اینکه متوجه باشند علیرغم میل باطنی، در نهادینه کردن این تصور اشتباهی نابخشودنی مرتکب می شوند. اندوهناک تر آن که در بسیاری موارد فرهیختگان جامعه چنان در برابر این تصور ناصحیح خود را دست کم می گیرند که نه تنها از تلاش در جهت اصلاح فرایند اجتماعی نادرست موجود مایوس شده و گامی در جهت اصلاح آن بر نمی دارند بلکه به نشانه اعتراض به عملکرد برخی افراد گوشه عزلت اختیار می نمایند.

بدون شک لذت زندگی در مبارزه و هماوردطلبی است و هرچه شدت مبارزه و هماوردطلبی فزونتر باشد لذت پیروزی بیشتر و به طریق اولی تر هرچه مبارزه نیازمند تلاش بیشتر باشد بی گمان پیروزی استحصال شده ماندگارتر و پایدارتر خواهد بود. در علوم اجتماعی و جامعه شناختی بهبود فرایندهای صحیح نیازمند گذر زمان، تلاش، صبر و حوصله بوده چه رسد به اینکه اصلاح رخدادهای ناصحیح بسیار مشقت بار و طاقت فرسا تر است ولی باید توجه داشت که خواستن توانستن است. 

انتخابات فرا رو آوردگاه مهمی از فعالیتهای اجتماعی بین عناصر مختلف سیاسی – اجتماعی است و بر همگان واجب است پر شور در آن حضور یابند و به قدر وسع در تعیین نتیجه آن تلاش نمایند. در انتخابات پیش رو هرچه شرایطی پدید آید که حضور حداکثری در آن محقق گردد و فرهیختگان و اندیشمندان جامعه نه تنها با حضور خود بلکه با چالش کشیدن عیار کاندیداها ، ایشان را به معرض قضاوت عموم بگذارند بدون شک شاهد خطای کمتری از سوی خرد جمعی خواهیم بود.

به جرات می توان ادعا نمود که فرایند انتخابات در ایران اسلامی، دموکراتیک ترین روش انتخابات در دنیاست و نتیجه آن بدون هیچ شک و شبهه عینا همان چیزی است که مردم انتخاب نموده اند و هرگز شایسته نیست فرافکنی کرد و  نتیجه انتخاب را به مسئولین و نظام نسبت داد. اینکه علیرغم وجود ویژگی های مثبت شخصیتی انتخاب شدگان، در برخی موارد شاهد عملکرد درخور توجهی از سوی منتخبین نیستیم و یا چه بسا می شد انتخاب اصلح تری داشته باشیم دلیل آن برخورد سطحی مردم با فرایند انتخابات و کم توجهی به ارزش رای خود از یک سو و فرار فرهیختگان و اندیشمندان جامعه از بار مسئولیت اجتماعی شان می باشد و هرگز شایسته نیست این قبیل خطاها را به مسئولین نظام و عوامل اجرایی انتخابات نسبت دهیم.

انتخاب اصلح تر بی گمان با بی تفاوتی، تحریم، گوشه نشینی، حرف و ... میسر نخواهد شد و مسئولیت اجتماعی فرهیختگان و روشنفکران جامعه ایجاب می نماید نسبت به برخی خطاهای اتفاق افتاده در گذشته بی تفاوت ننشینند، فرهیختگان جامعه باید دستها را بالا زده و بدون هیچ گونه حب و بغض جهت دارانه باید همه داوطلبان را چالش کشیده و با روشنگری و موشکافی، فرصت از فرصت طلبان بگیرند و در جهت رشد و تعالی جامعه و ارزشهای انقلاب شکوهمند اسلامی مسیر را هموار نمایند.

مسئولیت اجتماعی فرهیختگان جامعه ایجاب می نماید، اجازه ندهند خدای ناکرده برخی سوداگران با اغفال مردم نیازمند مسیر حق و حقانیت و فضای کارشناسی را آلوده به امیال شخصی خویش نمایند.

چندی پیش در یکی از جراید هزینه های تبلیغاتی کاندیداهای انتخابات مجلس شورای اسلامی در کشور بطور متوسط مبالغی حدود 50 میلیون تومان درج شده بود، هرچند برخی افراد معتقدند در ادوار گذشته هزینه های انجام شده توسط برخی کاندیداها (در شهر ما) به مراتب بیش از این مبالغ بوده است. اگر به مطلب تلخ فوق افزوده شود که حقوق نمایندگان مجلس با همه فوق العاده ها و حق ماموریتهای آن بطور خالص ماهیانه بیش از یک و نیم میلیون تومان نخواهد بود و این مورد نیز اضافه شود  که حقوق و مزایای بسیاری از داوطلبان قبل از نامنویسی در انتخابات حدودا معادل همین رقم و حتی بیش از این مبلغ نیز می باشد (به استثناء افرادی  که بیکار و فاقد درآمد بوده، که حساب آنها روشن است !!!) با یک پاردوکس بزرگ مواجهه خواهیم شد که برخی برای چه و چگونه این هزینه ها را تامین نموده و در آینده از چه طریقی قصد دارند هزینه های مذکور را تسویه نمایند؟ و ... آیا روشنفکران و فرهیختگان جامعه در برابر شفاف سازی این امور مسئولیت اجتماعی ندارند؟

برخی افراد قریب به یکی ، دو سال است روستا به روستا و محل به محل ، مسجد به مسجد و ... در حال انجام فعالیتهای تبلیغاتی – انتخاباتی هستند، چگونه ممکن است کسی مدعی آن باشد که خود را وقف خدمت به خلق نموده است ولی این همه وقت اضافی دارد که می تواند همه جا را دوره بگردد؟ امروزه کمتر انسان و مسئول مفید به حال اجتماع را می توان یافت که آرزوی یک ساعت وقت اضافه نداشته باشد؟  چگونه می شود قصد خدمت به خلق داشت ولی قریب به یکی دو سال فقط برای رسیدن به یک کرسی در تکاپو بود، با این هدف خوابید، با این هدف برخاست، با این هدف در ادارات با مردم خوش و بش کرد و ...؟ چگونه می شود مدعی قانونگذاری بود ولی در ایام انتخابات و تبلیغات اهمیتی به رعایت قانون نداشت؟ اگر قانون شکنی در جامعه آن هم به دست مدعیان عقلانیت و قانون گذاری ترویج گردد، چگونه از افراد سطح پایین تر می توان انتظار داشت که رعایت قانون نمایند؟ و ... آیا فرهیختگان جامعه در مواجهه با این قبیل پاردوکس ها، مسئولیت اجتماعی ندارند؟

در حالیکه برخی داوطلبان خدمت به خلق بی محابا حجاب از زبان برداشته و به منظور دست یازیدن به یک کرسی سبز همگان را به باد انتقاد می گیرند چگونه از اطرافیان ایشان می شود انتظار داشت در حمایت مریدگونه از مراد خود به فحش و  ناسزا و دشنه و خنجر روی نیاورند؟ مگر عزیزان محترم نیروی انتظامی چه گناهی کرده اند که در ایام انتخابات که قرار است سیاستگذاران آینده کشور انتخاب شوند باید در حال آماده باش باشند؟ مطمئن باشید که اگر مسیر انتخابات بر پاشنه عقل و عقلانیت و محبت بچرخد نه تنها انتخابات باعث رودرویی عوامل فعال اجتماعی نخواهد شد بلکه در روزهای واپسین سال 1386 که مزین به نام اتحاد ملی و انسجام اسلامی است، شاهد  تعمیق دوستی ها و به بار نشستن شکوفه های اتحاد و وفاق در موسم بهار طبیعت خواهیم بود.

لذا بر فرهیختگان و روشنفکران جامعه واجب است انتخابات فرارو را دریابند و اجازه ندهند برخی فرصت طلبان احساسات مردم را به صخره گرفته و مناسبات اجتماعی را آنچنان رقم زنند که خود می خواهند.

اگرچه مطابق نص صریح قانون، فعالیتهای انتخاباتی ممنوع می باشد ولی نمی توان تلاشهای برخی فعالان را در سطح جامعه کتمان نمود. حضور مکرر کاندیداهای احتمالی با هیات های همراه در راهپیمایی ها، مناسبتهای ملی و مذهبی، جشنها، اعیاد، عزاداریها، مجالس ختم و مراسم تشیع و تدفین و ... ، نشست ها و جلسات خانه به خانه توسط برخی فعالان سیاسی_اجتماعی و ترویج نوعی فرهنگ رقابت در دادن وعده های ناصواب و نادرست و ... همه و همه نشان از آن دارد که علیرغم تاکید مسئولین مبنی بر جلوگیری از تبلیغات زودهنگام، اندک اندک گامهای اولیه انتخابات فرا رو برداشته شده و رای دهندگان حسب القائات ناصحیح کم کم نوشتن نام کاندیدای مورد نظر خود را در ذهن هجی می نمایند، اما متاسفانه آنچه هرگز شاهد آن نیستیم برگزاری نشستهای چالشی فارغ از هرگونه پیشداوری از طرف تشکلهای اجتماعی و یا مجموعه فرهیختگان و روشنفکران جامعه در ارزیابی توانایی افراد است. شاید بد نباشد فرهیختگان جامعه صندلی های داغی را طراحی نمایند و با نقادی منصفانه و عادلانه بطور گروهی عیار داوطلبان را به قضاوت عمومی بگذارند.

باید توجه داشت فرهیختگان و اندیشمندان جامعه چه در فرایند انتخاب موثر باشند و چه موثر نباشند نمی توانند نادیده انگارند در طول چهار سال آینده که به لحاظ مناسبات بین المللی جزء حساسترین سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی می باشد، تحت تاثیر تصمیمات راه یافتگان به مجلس خواهند بود فلذا خدای ناکرده بی تفاوتی یا کم تفاوتی در این قبیل امور، گناهی نابخشودنی خواهد بود و فرداها هرگز قادر نخواهیم بود خود را در برابر این خطاها ببخشیم و توجیه نمایم.

مخلص کلام نباید انتظار داشت که یک روزه بتوان به نتیجه مطلوب رسید و باید توجه داشت که اگر تعریف عمیق و روشنی از موفیقت و شکست در قاموس خود داشته باشیم. در فرایندی نهادگرایانه چه بسا که در بسیاری موارد شکست ظاهری ، همانا موفقیتی حقیقی باشد و چه بسا که موفقیت ظاهری چیزی بیش از شکست حقیقی نباشد. پس فارغ از پیشداوری در کسب هرگونه نتیجه باید تلاش کرد هدف مطلوب را برگزید و در جهت رسیدن به هدف گام برداشت. باید مواظب بود خدای ناکرده در برابر شعار ، شعور خود را نبازیم.

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل

که گر مراد نیابی به قدر وسع بکوشی